Hugelkultur

 

Houtbedden (Hugelkultur)

Na het verschijnen van de vertaling van Sepp Holzer’s Permacultuur in het Nederlands (na een grote crowdfundingaktie) ontkwamen we er bijna niet meer aan…  verder expirimenteren met houtbedden!

In deze educatieve tuin hebben we verschillende houtbedden (Hugels à la Sepp Holzer) aangelegd. Eentje van circa een halve meter hoog en 8 meter lang en eentje van circa een meter hoog (met een heuse stormschadeboom erin) en 8 meter lang.

HoutbedVD2012pict9538_50

 

Houtbed 1
Onder dit bed hier vooraan zit een pak snoeihout van oorspronkelijk een halve meter hoog. Er was toen een probleem met de waterloop (rechts buiten beeld is een helling). Op de drainage te verbeteren hebben we deze bescheiden vorm van houtbed aangelegd in 2010. De vaste planten gingen op dit bed helemaal uit hun dak, Zie hier een foto van begin April 2012, Bessen, veldzuring, smeerwortel, peperkers… met Kastanjewortelen ertussen gezaaid – De Oostenrijkse Permaculturist Sepp Holzer schrijft dat het een goed idee is, om wortelgewassen in takkenbedden te telen, die hebben natuurlijk ook lekker losse grond, zonder dat je elk jaar 1 of meerdere keren ploegt.  Holzer heeft heel grote houtbedden, die hij managed met zijn spingraafmachine die zowel wielen als poten heeft. Maar hij zit dan ook in glooiend landschap. Wij doen het bij gelegenheid in het klein en met de hand, om van te leren.

Houtbed 2
We hadden nog wat stammen liggen die al wat aan het rotten waren, heel toepassenlijk van een boom die in de vorige herfst (2011) was omgewaaid tijdens een storm!  Dat is namelijk precies de gelenheid die Sepp Holzer er toe gebracht heeft om houtbedden te gaan maken, bij zijn buren waren bomen omgewaaid en hij zat met schrale grond, en  een grote behoefte aan organisch materiaal, om zijn groente en fruit op te kweken.

Onze stormschadeboom aangevuld met enkele tientallen kruiwagens vers snoeihout en  groen ‘groenafval’ van de gemeente was genoeg biomassa voor een bed van circa 8 meter lang.
HogeHoutbedVDP1070537Verkleind_phatch

Met een groep van circa 14 mensen zijn we circa 2 uur bezig geweest. Een ieder had steeds wat te doen: graszoden steken, biomassa kruien, takken slepen. De graszoden doorgeven in een treintje was een idee dat ontstond vanuit de groep, dus missie ook wat teambuilding betreft geslaagd. Gelijk een dubbele rij voorgekweekte boomspinazie erop gezet om straks erosie te voorkomen.

HugelAfPICT9634_crop_phatch

 

En na een paar maanden:

BoomspinazieHalfwasPICT9787_phatch

 

MarankeAchterBoomspinazieVerkleind_phatch_phatch

Zo groot wordt een boomspinazie bij voldoende voeding en als de zijtakken worden geoogst. Hoe dit werkt ziet u op de link onder aan dit artikel.*

Zo snel mogelijk beplanten zoiets, want je zult er maar een paar flinke stortbuien op krijgen net na de bouw, tjonge zou wel erg zonde zijn van al dat werk.
De boomspinazie heeft het zeer goed gedaan op dit bed, hier hebben we zeer rijkelijk van kunnen oogsten in voorjaar zomer en herfst. Zie de foto hieronder voor een voorbeeld van een van de boomspinazieplanten na de laatste oogst in de herfst van 2012. We hebben in alle groei stadia veel van deze planten kunnen eten en daarna nog rijkelijk zaad geoogst.

Houtsnipperbed
In een van de andere bedden (ook ca. 8 m lang) hebben we een cira een halve kuub houtsnippers (houtig materiaal met heel veel rand) verwerkt, ook onder de toplaag zoals bij houtbed 1 en 2,  het resultaat hiervan was zoals verwacht minder, de planten die hierop stonden bleven veel kleiner, wellicht hadden ze inderdaad last van een stikstofgebrek.

Conclusie:  Zinnige techniek in bijzondere omstandigheden!

De planten groeiden prima op de houtbedden. De drainageproblemen waren ook meteen over na aanleg van de houdbedden, heel fijn. Een aanrader? Tja hoe kan een permaculturist daar nu anders op antwoorden dan door te zeggen, dat hangt ervan af…

Van de omstandigheden natuurlijk… Sepp Holzer had een reeks redenen die het in zijn situatie zinnig maakten , hij kreeg bijvoorbeeld vele stormschade bomen aangeboden door buren, zit in een gebied met schrale grond, en heeft de beschikking over een graafmachine. Sommige houtbedden bouwt hij op een gegeven moment opnieuw op, maar vaak pas na een jaar of 10, en daarmee is deze grondbewerking een stuk minder ingrijpend voor de bodemecologie dan 1 of meerdere keren bij jaar met de keerploeg erdoor.

Waar gebruik van kunstmest zorgt voor een afname van bodemleven zorgt het verterende organisch materiaal in een houtbed ervoort dat het bodemleven flink wat te eten krijgt waardoor het toe kan nemen.

En hoewel je van alle houtsoorten een houtbed kan bouwen, lijkt het gebruik van harde traag verterende houtsoorten het minst geschikt. Prima want gebruik daarvan is wellicht ook wel het meest zonde.

Kijk dus altijd naar de omstandigheden van het geval….  is het de energie/het materiaal waard in dit geval?

En het moge voor zich spreken dat het niet zinnig is naar de bouwmarkt te rennen om (met gif geimpregneerde) palen aan te schaffen om te begraven.

De conclusie is dus:  Zinnige techniek in bijzondere omstandigheden!

 

*) Van de Boomspinazie op de foto’s zijn steeds de zijtakken geoogst. Meer informatie vindt u hier op Oefenboerderij.nl.

Leave a Reply


two − = 1